Τέσσερα το πρωί και δύο το απόγευμα

Κάτω πάτε; ρώτησε, αν και ήταν προφανές ότι από τον τελευταίο όροφο δεν υπήρχε άλλη επιλογή. Ναι, με τράβηξες, αλλά δεν πειράζει, είπε εκείνη. Το έκοψα το πρωί, συνέχισε, το έκοψα σήμερα το πρωί, αλλά τώρα θέλω τσιγάρο. Πέρασα και καρκίνο, αλλά το κόβω, το κόβω, να, μόνο τώρα θα πεταχτώ μέχρι το περίπτερο να πάρω ένα πακέτο. Να το κόψετε, δεν κάνει. Α, ο γιατρός είπε, τέσσερα το πρωί και δύο το απόγευμα, Σοφάκι μου, έτσι μου είπε. Εντάξει τότε, ό,τι πει ο γιατρός, αλλά να προσέχετε. Είσαι φυσικοθεραπεύτρια; Μερικά κλάσματα δευτερολέπτου, για να σκεφτεί η άλλη τι μπορεί να προκαλεί μια τέτοια ερώτηση, αλλά τέλος πάντων, όχι, φιλόλογος. Io parlo italiano, συνεχίζει αυτή, γιατί παντρεύτηκα άντρα Ιταλό, αλλά μετά από σαράντα πέντε χρόνια πέθανε και πήρα καλή σύνταξη, Θεός σχωρέσ’ τον, έχω δυο γιους,  ο ένας εδώ και ο άλλος στη Ρώμη, ο Εμανουέλε, ο ένας είναι σαράντα εννιά και ο άλλος πενήντα. Το ασανσέρ έχει φτάσει στο ισόγειο, της κρατά την πόρτα για να βγει. Να, τώρα κι όλας θα πάω να πάρω ένα πακέτο τσιγάρα από το περίπτερο, κορίτσι μου, τέσσερα το πρωί και δύο το απόγευμα.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s